kerzhout

Brezhoneg

Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (querzet).

Da geñveriañ gant ar verboù cerdded en kembraeg, kerdhes en kerneveureg.

Verb

kerzhout /ˈkɛrzut/ verb gwan (displegadur)

1. Mont eus an eil lec'h d'egile.
   • Penaos e ra ma breur ? emezañ. - Mat a-walc'h, dre c'hras Doue ; prestik e kerzho hep flac'hioù. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 15.)
   • E lost a oa eur roeñv hag eur stur d'ezañ, ha kerzout a rae war ar mor daoust d'e darziou kounnaret. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 39.)
2. kerzhout da unan benak: da stourm outañ.
   • Neuze e kerzhe dinec'h dezhañ en ur dourtal ha, pa ne zeue ket a-benn d'e doullgofañ gant e gernoù, e rae dezhañ kemerout an tec'h. — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 23.)

Stummoù all

• kerzhet

Gerioù heñvelster

• bale

Deveradoù

• kerzhadeg
• kerzhadenn
• kerzhed
• kerzher
• kerzhet

Krennlavarioù

• E bro an dud kamm e kred pep den kerzhout eeun

Troidigezhioù

• galleg : marcher ^(fr)
• kembraeg : cerdded ^(cy)

• kerneveureg : kerdhes ^(kw)
• saozneg : to walk ^(en)