plegañ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

WikiLettreMini.svg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet gant « pleg » hag « -añ ».

Open book 01.svg Verb

plegañ /ˈpleːɡã/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : pleget) (displegadur)

  1. Plegañ un dra
    • A-raok mont d'e wele pep hini a dle plegañ brav e zilhad war ar bank pe ar gador e-kichen e wele. — (Tad Medar, An Tri Aotrou, 1981, p. 74.)
  2. Plegañ gant un dra bennak : abalamour da bouez un dra
  3. Plegañ ar penn, an daoulagad: diskouez ec'h asanter pe e vezer trec'het

plegañ verb gwan

  1. Plegañ da un den : sentiñ ouzh un den.
    • Ha neuze a-viskoazh o deus bet poan ar re yaouank o plegañ da baotred o c'hasketennoù. — (Fañch Peru, Kañfarded Milin ar Wern, Skol Vreizh, 2008, p. 83.)
    • Ar c'hoantegezhioù direizh hag ar soñjezonoù fall n'int pec'hed nemet pa bleg ar volonte dezhe. BAS 864
  2. Plegañ da ober un dra bennak : asantiñ ober un dra bennak dre heg.

Stummoù all

Deveradoù

Troioù-lavar

Krennlavarioù

Troidigezhioù