kavell

Brezhoneg

Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Anv-kadarn

kavell /ˈkɑːvɛl/ gourel (furm vihanaat : kavellig, liester : kavelloù, kevell)

1. Gwele bihan ma lakaer ar vugale nevez-c'hanet.
   • En de-se, trubuilh ha glac'har en tiig : eur plach, ar vamm, war ar varv-skaon; eur bugelig en e gavell, emzivad an de kenta eus e vuhe. — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 11.)
   • Laka ar paotr bihan en e gavell ha luskell anezañ ken na vano kousket. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 243.)
   • Ma hini a zo e koad e gavell ha koad e gavell a zo d'ober. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 243.)
2. Doare paner hep dourgenn
   • <skouer.>
3. Doare paner aozilh, plastik, a dalvez da besketa
   • Eun eiz de bennak a-rôk, Saïg an nevoa kollet daou gavell war bazennou er-mêz da Roc'h Ledan. — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 142.)
   • Ped kavell ho-peus er-mêz ? — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 243.)
4. (Dre hevelebiezh) Krogenn kresteneged 'zo
   • <skouer.>

Gerioù kevrennek

• kavell-brañsell

Troioù-lavar

• bezañ re dost e vez d'e gavell : bezañ re yaouank da vervel

Troidigezhioù

• galleg : berceau ^(fr)
• galleg : corbeille ^(fr)
• galleg : nasse ^(fr)