mano

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar man-, pennrann ar verb menel, hag an dibenn-ger -o

Open book 01.svg Furm verb

mano /ˈmãːno/

  1. Furm ar verb menel e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
Laka ar paotr bihan en e gavell ha luskell anezañ ken na vano kousket. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 243.)
Na zebri ket ken ? Muioc'h a ze a vano ! — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 125.)

Troidigezhioù