mano

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Diwar man-, pennrann ar verb menel, hag an dibenn-ger -o.

Open book 01.svg Furm verb

mano /ˈmãːno/

  1. Furm ar verb menel e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
Laka ar paotr bihan en e gavell ha luskell anezañ ken na vano kousket. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 243.)
Na zebri ket ken ? Muioc'h a ze a vano ! — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 125.)

Troidigezhioù


Italianeg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus manus e latin.

Open book 01.svg Anv-kadarn

mano benel (liester: mani).

  1. dorn
    • la mano en la mano : dorn ha dorn
    • le dita della mano : bizied an dorn
    • lavarsi le mani. Gwalc'hiñ an daouarn.
    • Lavare a mano. Gwalc'hiñ gant an dorn/an daouarn.

Krennlavaroù

  • Lunga lingua, corta mano. Teod hir, dorn berr.
  • Mano dritta e bocca monda possono andare per tutto il mondo.
  • Una mano lava l'altra e tutte le due lavano il viso. An eil dorn a walc’h egile, an daou a walc’h an dremm.


Spagnoleg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus manus e latin.

Open book 01.svg Anv-kadarn

mano benel, liester: manos.

  1. dorn
    • la mano en la mano : dorn ha dorn.
  2. lavarse las manos