enoeiñ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar an anv-kadarn enoe hag al lostger -iñ.

Open book 01.svg Verb

enoeiñ /ẽˈnweːĩ/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : enoeet) (displegadur)
I. verb gwan

  1. Kavout hir an amzer.
    • Ha chao en aod, tud o rouzañ, o c'hoariellat, o pavata en dour, o klask kregin el lec'hid, gweltrez dindan ar c'herreg ; o c'hoari boulloù, 0 tisleviñ, oc'h enoeiñ .... — (Goulc'han Kervella, Brezel ar Rigadell, Al Liamm, 1994, p. 8.)

Troidigezhioù

II. verb kreñv eeun

  1. Lakaat unan bennak diaes, trist.
  2. Hegaziñ unan bennak.

Deveradoù

Troidigezhioù