emeur

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont d’ar merdeerezh Mont d’ar c’hlask

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar ar bennrann ema- hag an dibenn-ger -er : emaer deuet da vezañ emeur

Furm verb

emeur /eˈmøːr/

  1. Stumm lec'hiañ furm dic'hour ar verb bezañ/bout en amzer-vremañ an doare-disklêriañ
[...].
— Lavarout ur ger a-du gant an neb emeur o troukkomz diwar e benn.
— (Añjela Duval, Anjela Duval Eil embannadur reizhet, Mignoned Anjela 2005, p. 393.)

Stummoù all

  • emaer

Troidigezhioù

Gwelet ivez