Mont d’an endalc’had

dlean

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Gerdarzh

Savet diwar dle-, pennrann ar verb dleout, hag an dibenn-ger -an.

Furm verb

Kemmadur Furm
digemm dlean
blotaet zlean
c'hwezhet digemm
kaletaet tlean
amreizh tlean

dlean /ˈdleː.ãn/ /ˈgleː.ãn/

  1. Furm ar verb dleout e kentañ gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
— [...]. Lâret din, me ho ped, pehini a dlean da viret, an hini nevez, pe an hini kozh ? — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 241.)
Un tad em eus, ur vamm ivez, o c'haret a dlean, ho c'haret a raan ho daou. — (Sarmoniou an Aotrou Quere, dastumet ha renket gant an Ao. Jezegou, Kastellin, 1906, p. 12.)
Kerlaban. — Asa ! lavaret am eus d'eoc'h ne dlean ket eur spilhenn da zen ! — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 35.)
Pegement a zlean deoh ? — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 129.)
Ne roïn ket dit muioh evid na zlean. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 129.)
Doue ra vo meulet !… Yac'haet hoc'h eus anezhañ, yac'haet, ya, an taol kentañ, gant ho tour sorset !… Bennozh Doue deoc'h !… Ha pegement e tlean deoc'h ?… — (Jarl Priel, An dakenn dour, C'HOARIVA BREZHONEK, Pemp pezh-c'hoari berr, Skridoù Breizh, 1944, p. 73.)
— [...]. Ne ouzon ket pelec'h emañ rouantelezh he zad, nag en pe tu e tlean mont, met mont a rin bepred, hag e valein kement ha kement ken a erruin, abred pe diwezhat. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 189.)

Anagramoù

Troidigezhioù