dlean
Neuz
Brezhoneg
- Savet diwar dle-, pennrann ar verb dleout, hag an dibenn-ger -an.
Furm verb
| Kemmadur | Furm |
|---|---|
| digemm | dlean |
| blotaet | zlean |
| c'hwezhet | digemm |
| kaletaet | tlean |
| amreizh | tlean |
dlean /ˈdleː.ãn/ /ˈgleː.ãn/
- Furm ar verb dleout e kentañ gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
-
- — [...]. Lâret din, me ho ped, pehini a dlean da viret, an hini nevez, pe an hini kozh ? — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 241.)
- Un tad em eus, ur vamm ivez, o c'haret a dlean, ho c'haret a raan ho daou. — (Sarmoniou an Aotrou Quere, dastumet ha renket gant an Ao. Jezegou, Kastellin, 1906, p. 12.)
- Kerlaban. — Asa ! lavaret am eus d'eoc'h ne dlean ket eur spilhenn da zen ! — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 35.)
- Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a, ar rannig-verb nac'h na, da skouer) :
- Pegement a zlean deoh ? — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 129.)
- Ne roïn ket dit muioh evid na zlean. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 129.)
- Gant ur c'hemmadur dre galetaat (war-lerc'h ar rannig-verb e, da skouer) :
- Doue ra vo meulet !… Yac'haet hoc'h eus anezhañ, yac'haet, ya, an taol kentañ, gant ho tour sorset !… Bennozh Doue deoc'h !… Ha pegement e tlean deoc'h ?… — (Jarl Priel, An dakenn dour, C'HOARIVA BREZHONEK, Pemp pezh-c'hoari berr, Skridoù Breizh, 1944, p. 73.)
- — [...]. Ne ouzon ket pelec'h emañ rouantelezh he zad, nag en pe tu e tlean mont, met mont a rin bepred, hag e valein kement ha kement ken a erruin, abred pe diwezhat. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 189.)