diouzhit

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar an araogenn diouzh hag an dibenn-ger -it

Furm araogenn

Gour	Furm
U1	diouzhin
U2	diouzhit
U3g	dioutañ
U3b	diouti
L1	diouzhimp
L2	diouzhoc'h
L3	diouto, dioute
D	diouzhor

diouzhit /djuˈzit/

1. Furm an araogenn diouzh, displeget en eil gour unan
   • — Gaou a lârez !... Ha neuze, ma labour-me n'eo ket diouzit. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 50.)
   • ... [...], hag eveljust mont a rae diouzhtu e gouez : « Nom de va ene ! emezañ, un dro bennak korreoù a dennin diouzhit, spier daonet a zo ac'hanout ! » — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 48.)
   • Sell amañ eur plah yaouank : homañ a vo diouzit. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 137.)
   • Re vraz e vezint diouzit. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 137.)
   • Setu aze traou diouzit, neuze, pôtr ! — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 137.)

Troidigezhioù

• galleg : ^(fr)