breskenn

Brezhoneg

Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Anv-kadarn 1

breskenn /ˈbreskɛn/ hollek gourel

1. Bezañ e breskenn.
   • Ar re-se ivez a oa e breskenn, ha chuchumuchu ganto e-leizh o genaouioù, nemet boest ebet etre o daouarn da zastum gwenneien. — (J.K. Rowling, lakaet e brezhoneg gant Mark Kerrain, Harry Potter ha Maen ar Furien, An Amzer embanner, 2012, p. 8.)

Gerioù heñvelster

• dirollañ

Troioù-lavar

• mont da vreskenn,
• mont e breskenn : breskenn

Troidigezhioù

• galleg : état d'affolement ^(fr)

Anv-kadarn 2

breskenn /ˈbreskɛn/ benel (liester : breskennoù)

1. → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)

Troidigezhioù

• galleg : appogiature ^(fr)

Verb

Kemmadur	Furm
hep	breskenn
dre vlotaat	vreskenn
amreizh	vreskenn

breskenn /ˈbreskɛn/ verb gwan (anv-gwan-verb : breskennet) (displegadur)

1. Pennfolliñ, peurvuiañ diwar flemmadenn ar moui ha, skampañ a-dizh (diwar-benn ar saout).
2. Redek a-dizh a-greiz-pep-kreiz, diwar abeg pe abeg (diwar-benn loened all, pe tud, pe traoù)
   • Ha neuze ur banne aezhenn-vor a rafe vad d'am penn melenet hag a lakafe va bodoù spern da vreskenn kuit. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 12.)
   • ... setu hi d’an daoulamm ruz d’an ti, e-giz eun ounner o vreskenn. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 68.)

Troioù-lavar

• mont da vreskenn : mont da riboulat
• breskenn kuit

Troidigezhioù

• galleg : 1) courir ^(fr) (vache affolée); 2) prendre le mors aux dents ^(fr) (kezeg)