treuziñ
Neuz
Brezhoneg
- Diwar an anv-kadarn treuz hag al lostger -iñ.
Verb
treuziñ /ˈtrøːzĩ/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : treuzet) (displegadur)
- Mont en tu all da un dra bennak :
- [...] : « Va bugale ker, me a lavar d'ehoc'h adarre, pegen dies eo d'ar re a lak' ho fizians en danvez mont e rouantelez Doue. Essoc'h eo da eur c'hanval treuzi dre doull an adoz eged da eur pinvidig mont e rouantelez Doue. » — (Yann-Fañch Caer, Ar Pevar Aviel lakeat en unan, Brest, 1904, p. 219.)
- Ar besketerien granked, a soñjas, a c'hellfe treuziñ ar pleg-mor war droad. — (Ronan Huon, AR GWENNILI-MOR, Al Liamm niv. 77, Du-Kerzu 1959, p. 407.)
- Treuziñ ar porzh d'ar red, — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 113.)
- Pa gavaz d'ign oa eat ar zoudarded eur pennad var hent Guitevede, e saviz euz va c'huz hag e lamchon enn hent braz, hag hen treuziz d'ar red evit mont, abiou penn ti Bielon, adreuz an douarou, varzu koajou Kermenguy, el leac'h m'edo an Aoutrou de Kerbalanek ha va c'hamaraded. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 136.)
- Deus dre amañ da dreuziñ ar wazh. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 542.)