gellfe

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar gell-, pennrann ar verb gellout, hag an dibenn-ger -fe

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep gellfe
dre vlotaat c'hellfe
amreizh c'hellfe

gellfe /ˈɡɛlfe/

  1. Furm ar verb gellout e trede gour unan an amzer c'hallus, en doare-divizout
War-se, e roas Marzhin da Ulfin an urzh da zibrañ ha da vridañ e-kuzh, an tri marc'h gwellañ a c'hellfe kavout e marchosi ar roue. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 42.)
— Nann, emezañ, va roue ; bez' ez eus un dra bennak hag a c'hellfe ho kwellaat. — (Marsel Klerg, Faltazi an amzerioù kent, Mouladurioù Hor Yezh, 1999, p. 21.)
Hag e c'hellfe, erfin, bevañ e surentez. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 28.)
Bez e c'hellfe debriñ holl zantelezhioù an ti pa ne vefen ket war soñj. — (Frañseza Kervendal, Un aod, ur galon, Hor Yezh, 1987, p. 26.)

Stummoù all

Troidigezhioù