bridañ

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar an anv-kadarn brid hag al lostger -añ

Verb

Kemmadur	Furm
hep	bridañ
dre vlotaat	vridañ
dre c'hwezhañ	digemm
dre galetaat	pridañ
amreizh	vridañ

bridañ /ˈbriː.dã/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : bridet) (displegadur)

1. Lakaat ur brid (d'ul loen-kezeg)
   • War-se, e roas Marzhin da Ulfin an urzh da zibrañ ha da vridañ e-kuzh, an tri marc'h gwellañ a c'hellfe kavout e marchosi ar roue. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 42.)

Gerioù heñvelster

• rañjennañ

Anagramoù

• dibrañ

Troidigezhioù

• galleg : brider ^(fr)
• nederlandeg : breidelen ^(nl)