hir

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Eilstummoù tipografek Gwelet ivez : Hir

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (hyr).
Da geñveriañ gant an anvioù-gwan hir en kembraeg, hyr en kerneveureg, sir en iwerzhoneg, siros en galianeg.
Anavezet evel anv-tiegezh : Le Hir.

Open book 01.svg Anv-gwan

Derez Furm
Derez-plaen hir
Derez-uheloc'h hiroc'h
Derez-uhelañ hirañ
Derez-estlammiñ hirat

hir /ˈhiːr/ (furm vihanaat hirik); ken hir, keit

  1. Brasoc'h e hed eget hini an darn vrasañ eus e seurt.
    • <skouer>.
  2. A vent uheloc'h eget an darn vrasañ .
    • <skouer>.
  3. A bad pell.
    • Kaoz an arabadus A zo hir ha padus.
  4. dale, gortoz, padout hir
  5. kavout hir
  6. chistr hir, kafe hir: pa vez lakaet dour e-barzh
  7. familhoù hir: kalz tud enne
  8. gouzout, goulenn hiroc'h
  9. hiramzer

Gerioù enepster

Deveradoù

Gerioù kevrennek

Krennlavarioù

Troioù-lavar

Troidigezhioù


Kembraeg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Sellet ouzh an etimologiezh e kevrenn ar brezhoneg.

Open book 01.svg Anv-gwan

hir /hi:r/

  1. Hir.
    • Gall llafariad Gymraeg bod yn hir, neu'n fer, neu'n ganolig. Ar vogalenn gembraek a c'hall bout hir pe verr, pe etre. Elfennau Gramadeg Cymraeg Stephen J. Williams, 1959, 1960.


Deveradoù

Gerioù enepster