hir-hir

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Ger kevrennek savet diwar an anv-gwan hir

Open book 01.svg Anv-gwan

hir-hir /hirˈhiːr/

  1. Hir-kenañ
    • Ur mell chaodouron aour a‑istribilh en aer war-bouez peder chadenn, aour, hir-hir, ken ne weled fin ebet dezho.[1]
    • Kement ha ken bihan ma c'hoarvezas ganin skrivañ div pe deir gwech da Baris diwar ali va c'horonal, rak c'hoant ha tremen c'hoant am boa da labourat e touez ar Gozakëd war nes lammat war ar Voched gant o goafioù hir-hir hag o c'hezeg krewichennek addeut war hent ar pare. — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 14.)
    • Hir-hir e oa al lizher, diaes da lenn ha warnañ pozioù gallek diintent n'am boa klevet morse. — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 247.)

Gerioù heñvelster

Gerioù enepster

Troidigezhioù

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :

  • [1] : Kaourintin Riou, Ar Mabinogion displeget e brezhoneg evit ar vugale', Al Liamm niv. 39, 1953.