ment

Gwelet ivez : -ment

Brezhoneg

Etimologiezh

Kavet en henvrezhoneg.

Meneget er C'hatolikon (ment).

Da geñveriañ gant ar ger kembraek maint.

Anv-kadarn

ment /ˈmẽn(t)/ gourel / benel; liester mentoù.

1. Muzul un dra bennak an egor, da reiñ da anaout an hed, pe al led, pe an uhelder anezhañ.
2. Unan eus ur rummad a vuzulioù skouer, evit dilhad, boteier, hag all, da brenañ.
3. Uhelder ar c'horf (diwar-benn an dud dreist-holl):
   • N'eer ket diouzh ar vent. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 346.)
   • Ha hi zo a vent vat. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 346.)
4. bezañ ur vent :
   • - Petore ment eo ? a atersas ar beleg.
     - Ur metrad dek, eme Bikoù o c'hwezhañ e vrusk. — (Edouarzh Ollivro, troet gant Jakez Konan, Pikoù Mab e Dad, Mouladurioù Hor Yezh, 1983, p. 12.)
5. kaout ur vent:
   • ... eo ret gouzout peseurt ment en deus? — (An Hini goz o vont da denna he foltred, p. 4.)

Krennlavarioù

• Mab e dad eo Kadiou
  Pe a vent pe a liv.
• N'eo ket diouzh ar vent e vez prenet ar marc'h.

Deveradoù

• berrventek
• damvent
• divent
• kement
• mentad
• mentadañ
• mentadur
• mentadurezh
• mentañ
• mentataer
• mentek
• mentel
• mentelezh
• menter
• mentoniezh
• mentoniour
• mentrezh
• pegement

Gerioù kevrennek

• a-vent
• ment-ouzh-ment

Troioù-lavar

• bezañ a vent
• bezañ deuet d'e vent
• bezañ en e vent
• bezañ en ur vent
• diouzh ar vent
• dont d'e vent

Troidigezhioù

• galleg : dimension ^(fr) , taille ^(fr)
• kembraeg : maint ^(cy)
• saozneg : dimension ^(en) , size ^(en)

Galleg

Etimologiezh

Eus ar verb mentir.

Furm verb

ment /ˈmã/

1. trede gour unan ar verb mentir en amzer-vremañ an doare-disklêriañ.
   • Le gouvernement ment vraiment aux gens. Ar gouarnamant a lavar gaou d'an dud da-vat.