c'hare

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus kare gant ur c'hemmadur dre c'hwezhañ (k > c'h)

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep kare
dre vlotaat gare
dre c'hwezhañ c'hare
dre galetaat digemm
amreizh digemm

c'hare /ˈɣɑːre/

  1. Furm kemmet ar verb karet pe kariñ pe karoute trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ
a) [...], hag ar vuoc'h a selle outi gant he daoulagad bras hag a seblante klevet kement a lâre, hag he c'hare ivez. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 170.)
b) Tad ar plac'h he c'hare hag al lezvamm trubardez na glaske nemet an tu d'ober dezhañ he c'hazout ivez. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 99.)
ch) Stouiñ a rae a-us dezhe, lavarout a rae dezhi he c'hare hag e poke d' he diweuz. — (Ronan Huon, Ar Gwennili-mor, Al Liamm niv. 77, Du-Kerzu 1959, p. 409.)