anzav
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- (Anv-kadarn ha Verb) Metatezenn evit *az-anv hag a glot tamm-pe-damm a-fet ster gant ar ger latin ad-nōmin-āre.[1]
- Da geñveriañ gant ar verb kembraek addef dezhañ ar memes ster.
- (Furm verb) Savet diwar « anzav- », pennrann ar verb « anzav », hep dibenn-ger.
Anv-kadarn
anzav /ˈãn.zaw/ gourel (liester anzavioù)
- Disklêriadur dre gomz pe dre skrid ma anavezer bezañ graet pe lavaret un dra bennak.
- Sellout a reas e geneil outañ ur momed, souezhet-mik gant un anzav ken dic'hortoz. — (Jakez Konan, Diwezh-sizhun, e-barzh Kontadennoù an amzer vremañ, Al Liamm, 1960, p. 37.)
Troidigezhioù
|
Verb
anzav /ˈãn.zaw/ verb kreñv eeun (displegadur)
- Disklêriañ, reiñ da anavezout un dra bennak kuzhet a-raok.
- Anzav fraezh din ez poa teir c’had da zigas a-berzh va mignoun. — (Klaoda ar Prad, Marvailhou ar Vretoned e-tal an tan, Sant-Brieg, 1907, p. 99.)
Deveradoù
Troidigezhioù
Furm verb
anzav /ˈãn.zaw/
- Furm ar verb anzav e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
- Furm ar verb anzav en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.
Daveoù
Roll an daveoù :