dorn

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Taolenn 1 Brezhoneg 1.1 Etimologiezh 1.2 Anv-kadarn 1.2.1 Gerioù heñvelster 1.2.2 Deveradoù 1.2.3 Gerioù kevrennek 1.2.4 Troidigezhioù

Brezhoneg

Etimologiezh

Testeniekaet en henvrezhoneg (durn).

Meneget er C'hatolikon.

Da geñveriañ gant ar gerioù dwrn en kembraeg, dorn en kerneveureg hag en iwerzhoneg, durnos en galianeg.

Anv-kadarn

dorn gourel daouarn, daou zorn, dornioù

1. Rann eus korf an den zo e penn ar vrec'h ha pemp biz outañ.

   An dorn mat hag an dorn fall: an dorn dehou hag an dorn kleiz.

   Gant ma dorn mat ez on akuit a-walc’h, met gant ma dorn fall ne ziverran mann, TBP 2/157

   An hent-se zo ez torn dehou, TBP 2/134

2. reiñ un taol dorn

   Ro un taol dorn da hennezh, TBP 2/507

Gerioù heñvelster

• leuñv (en henvrezhoneg)

Deveradoù

dornad dornadeg dornañ dornata dornek

dornell dorner dornerez dornikell dorniet

Gerioù kevrennek

dornerezh dornet-fall dornet-mat dorngen dorn-ha-dorn

dorn-ouzh-dorn dornle dornlevr dornskrid dornwezhour

Troidigezhioù

esperanteg : mano (eo)* galleg : main (fr)* ; poing (fr)* kembraeg : llaw (cy)*

kerneveureg : dorn (kw)* ; luf (kw)* saozneg : hand (en)* ; fist (en)*