karr
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Carr er C'hatolikon[1], eus ar ger henvrezhonek carr, kar d'ar gerioù car e kembraeg, carr en heniwerzhoneg, carrus e galianeg latinaet (alese ar ger gallek char), eus ur ger keltiek *kars-o- dezho holl ar memes ster. Da geñveriañ gant ar gerioù curr-u-s « karr », curr-ō « redan » e latin, *hors-a « marc'h » e germaneg (horse e saozneg ha *hros aet da Ross en alamaneg, h.a.)[2].
Anv-kadarn
karr /ˈkɑːr/ gourel (liester karroù, kirri, furm vihanaat karrig)
- Karbed dezhañ rodoù a dalvez da zougen traoù, pe tud a-wechoù, a vez stlejet, gant kezeg peurvuiañ.
- Karr-nezañ.
- Karr. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 84.)
- Ur c'harr da ober un dra bennak.
- Ur c'harr da charreat mein. — (Fañch an Uhel, Soniou Breiz-Izel 1, Pariz, 1890, 1971, p. 40.)
- Ur c'harr da nezañ. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 118.)
Deveradoù
Gerioù kevrennek
- beolgarr
- fungarr
- goloenn-garr
- karr-ambroug
- karr-argad
- Karr-Arzhur
- karr-biskoulenn
- karrbont
- karr-boutin
- karr-chalbotat
- karrchosi
- karr-da-nezañ
- karr-darbarer
- karrdi
- Karr-Kamm
- Karr-Kamm-Bihan
- karr-kampiñ
- karr-kañv
- karr-klañvdi
- karrlestr
- karr-marc'h
- karr-marc'hadourezh
- karr-mordok
- karr-mouloù
- karr-nij
- karr-nij-tro
- karr-nezañ
- karr-pej
- karr-prenn
- karr-redek
- karr-ren
- karr-samm
- karr-saout
- karr-skaoñek
- karr-skoazell
- karr-skubellenn
- karr-stlej
- karr-stlejet
- karr-straed
- karr-tan
- karrvac'h
- karr video
- kastell-karr
- sammgarr
- skorgarr
- toagenn-garr
- tangarr
- tramgarr
Troioù-lavar
Troidigezhioù
karbed (1)
karr-tan (2)
Gwelet ivez
- Ar pennad « karr » e-barzh Wikipedia

Daveoù
Roll an daveoù :