c'hoari
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- (Verb hag anv-kadarn) Kar d'ar verb brezhonek c'hoarvezañ/c'hoarvezout.
- Testeniekaet en henvrezhoneg (guari, huari).
- Da geñveriañ gant ar gerioù chwarae en kembraeg, gwary en kerneveureg.
- (Furm verb) Savet diwar « c'hoari- », pennrann ar verb « c'hoari », hep dibenn-ger.
Anv-kadarn
c'hoari /ˈxwɑːri/ gourel (liester : c'hoarioù)
- Obererezh c'hoari.
- Sed amañ ur c'hoari all, eme ar roue ; foeltr biskoazh n'em eus gwelet merc'h par da houmañ. — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 58.)
- Se 'vat a vo ur c'hoari all ! — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 77.)
- Doare ur c'hoarier da seveniñ e berzh en ur film pe en ur pezh-c'hoari.
- <skouer>.
- Doare da seniñ ur benveg sonerezh.
- <skouer>.
Deveradoù
Gerioù kevrennek
Troioù-lavar
Troidigezhioù
Verb
c'hoari /ˈxwɑːri/ (displegadur)
- Diduiñ, diverrañ e amzer.
- <skouer>.
- Kemer perzh en ur c'hoari.
- <skouer>.
- Kemer perzh en ur film, en ur pezh-c'hoari pe un abadenn sport.
- <skouer>.
- Seniñ gant (diwar-benn ur benveg sonerezh).
- <skouer>.
- C'hoari gant un dra bennak: ober gant un dra bennak, implij un dra bennak.
- Ha setu int da c'hoari gant o bizhier hag o skourjezoù. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 3, Al Liamm, 1988, p. 206.)
- Dec'h e oamp o c'hoari gant keuneud. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 77.)
- Bremañ n'eus ket a dud ken da c'hoari gant irvin dourek. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 77.)
- C'hoarvezout.
- Petra a c'hoarvi ganit-te? — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 77.)
Gerioù kevrennek
Troioù-lavar
Troidigezhioù
Furm verb
c'hoari /ˈxwɑːri/
- Furm ar verb c'hoari e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
- Petra a c'hoarvi ganit-te? — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 77.)