petra
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
| Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat e brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ». |
Etimologiezh
Raganv-goulenn
petra /pe.ˈtrɑː/ pe /ˈpe.tra/
- ger goulennata → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)
- Gwelomp petra eo deuet da vezañ ar paour-kaezh Arzhur. — (KAB, p. 23.)
- Petra ‘oa deuet da vezañ. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 97.)
- Petra am bije-me graet ma vije erruet netra nemet pep mad ganit-te ? — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 330.)
- Petra ? N'eo ket ingal se dezhañ. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 221.)
Deveradoù
- petra a glevan
- petra am eus klevet ?
- daoust petra
- petra ar bleiz
- petra an diaoul
- petra din-me
- petra eo
- petra zo
- da betra
- abalamour da betra
- petra bennak
- na petra 'ta
- petra da ober
Estlammadell
- Ger estlammañ da verkañ ur souezh.
- Petra ! eme ar paotr, te oar komz ivez 'ta ? — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 39.)
- Petra ! eme ar roue, te eo Yann va faotr marchosi ! — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 42.)