zeuont
Brezhoneg
Etimologiezh
- Eus deuont gant ur c'hemmadur dre vlotaat (d > z).
Furm verb
| Kemmadur | Furm |
| hep | deuont |
| dre vlotaat | zeuont |
| amreizh | teuont |
zeuont /ˈzøːɔ̃ɲ(t)/
- Furm ar verb dont e trede gour lies an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
- War-lerc'h ar rannig-verb nac'h ne, da skouer :
- — [...]. Nemet, evit doare, ne zeuont aes ganto nemet betek ar boestoù metal. [...]. — (Abeozen, Pirc'hirin Kala-Goañv, Al Liamm, eil emb. 1986, p. 26.)