deuont

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar deu-, pennrann ar verb dont, hag an dibenn-ger -ont.

Furm verb

Kemmadur	Furm
hep	deuont
dre vlotaat	zeuont
amreizh	teuont

deuont /ˈdøːɔ̃ɲ(t)/

1. Furm ar verb dont e trede gour lies an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
   • Trizek kein o vont hag o tont, eus an tu dehou d'an tu kleiz, ar filc'hier o lintrañ pa ziskrogont diouzh o samm ha pa deuont da gask an tamm all. — (Brogarour, Onenn, 1936, p. 84.)

Stummoù rannyezhel

• daont (e gevred Breizh)

Troidigezhioù

• galleg : (elles)/(ils) viennent ^(fr)