zeuin

Brezhoneg

Etimologiezh

Eus deuin gant ur c'hemmadur dre vlotaat (d > z)

Furm verb

Kemmadur	Furm
hep	deuin
dre vlotaat	zeuin
amreizh	teuin

zeuin /ˈzøːĩn/

1. Furm ar verb dont e kentañ gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ

• War-lerc'h ar rannig-verb nac'h ne, da skouer :

N'ouzon ket ! ha biken ne zeuin a-benn da c'houzout kement-se, kent ne vin adarre, kwita mammig, tal ouzh tal ganeoc'h ? — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 45.)