Mont d’an endalc’had

gouzout

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

(Verb) Savet diwar gouz ha bout.
Testeniekaet en henvrezhoneg (gudbut) hag en krennvrezhoneg (gouzout).
Meneget er C'hatolikon (gouzuout).
Da geñveriañ gant ar verboù gwybod en kembraeg, gothvos en kerneveureg.
(Furm verb) Savet diwar « gouz- », pennrann ar verb « gouzout », hag an dibenn-ger « -out ».

Verb

gouzout /'guː.zut/ verb kreñv eeun (displegadur)

  1. anavezout ur fed

Troioù-lavar

Gerioù enepster

Stummoù all

gouvezout

Doareoù-skrivañ all

En doare-skrivañ etrerannyezhel e vez skrivet gouzoud, gouvezoud.


Troioù-lavar

Troidigezhioù

Furm verb

gouzout /'gu:zut/

  1. Furm ar verb gouzout en eil gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ, hep kemmadur
  2. Gant ar c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h a, e, ne)
  3. En droienn pa c'houzout, pa ouzout:
  4. En droienn ma c'houzout, ma ouzout.
    • [...] : « Klev 'ta, Kourtez, cherompi a zo bet graet ivez d'az fri, met ha pa vefe daouhanteret, moarvat e van awalc'h dioutañ da vountañ el lec'h m'ouzout! » — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 30.)


Deveradoù

Troidigezhioù