Mont d’an endalc’had

yud

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Gerdarzh

(Anv-gwan) Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
(Furm verb) Savet diwar yud-, pennrann ar verb yudal, hep dibenn-ger.

Anv-gwan

Derez Furm
-plaen yud
-uheloc'h yutoc'h
-uhelañ yutañ
-estlammiñ yutat

yud /ˈjyːt/

  1. Trubard
    • Un den yud : treitour.
  2. drouk
    • Komzoù yud.
  3. Bezañ yud ouzh, evit unan bennak : bezañ drouk gantañ.
    • Warc'hoazh marteze ho po ezhomm eus an hini oc'h bet yud evitañ, p'oa bihan ha paour. — (Mab an Dig, Rondel Goz Sandrione, Bleun-Brug, niv. 96, Genver-C'hwevrer 1957, p. 8.)
  4. Kriz, poanius (pa gomzer eus goap, kleñved, poan, taolioù).
  5. avel yud
  6. goapaerezh yud
    • Hor Salver jezuz en deus gouzañvet e-pad e basion ar goapaerezh yud, an tamall e gaou, ar javedadoù, hag an taolioù dourn — (PGAZ, p. 81.)

Deveradoù

Troidigezhioù

Adverb

yud /ˈjyːt/]].

  1. Gant droug en den :
    • C'hoarzhin yud, kregiñ yud, sellout yud.

Anv-kadarn

yud /ˈjyːt/; liester : yudoù

  1. yudadenn
    • Klevit yud an avel.

Furm verb

yud /ˈjyːt/

  1. Furm ar verb yudal e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
    • N’ouzon nemet un dra : en amzer hiziv al loened a harzh, a c’hwitell, a vlej, a wic’h, a viaou, a hinno, a yud, a hud, a voud, a chilp, a glip, a goag, a c’hroag, a gan, a richan, a grougous, a roc’h, a doc’h, a soroc’h, a c’harm, a ragach, a c’hregach, a gloc’h, a youc’h, a razailh, a rizink, pep hini en e vod hag hervez e ouenn. — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 8.)
  2. Furm ar verb yudal en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.