sevel

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
WikiLettreMini.svg

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Open book 01.svg Verb

sevel /ˈseːvɛl/ verb gwan (displegadur)

  1. Mont en nec'h, ouzh-krec'h, war grec'h.
  2. sevel en un dra: en ur viñs, en aod, en ur gador, er gwez, en ur skeul ...
  3. sevel eus ul lec'h bennak, eus ar gwele
  4. sevel diouzh taol
  5. sevel a varv da vev → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)
  6. sevel war e dach

sevel verb kreñv eeun

  1. sevel ti
  2. sevel bugale, sevel loened.
  3. Sevel ur c'hrav : mont gant un hent war-bouez-krec'h.
  4. sevel c'hoant
  5. sevel c'hwezh
    • C'hwezh vat ar sev geot a sav war ar foenneg. — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 84.)
  6. sevel kalon un den : bezañ klañv, heuget.
  7. sevel kann
  8. sevel kestell el loar
  9. sevel tabut
  10. sevel trouz

en em sevel verb emober

Troioù-lavar