rannañ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

WikiLettreMini.svg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar an anv-kadarn rann hag al lostger -añ.
Meneget er C'hatolikon (rannaff).
Da geñveriañ gant ar verboù rhannu en kembraeg, ranna, kevranna en kerneveureg.

Open book 01.svg Verb

rannañ /ˈrãnːã/ (displegadur)

  1. ober meur a damm bihan eus un tamm bras, pe eus un hollad.
  2. rannañ ur ger : distagañ ur ger.
    • n'he deus ket rannet ur ger evit lavarout din pehini anezho a blije ar muiañ dezhi. — (Loeiz ar Floc'h, Trubuilhou ar seiz potr yaouank, 1927, p. 31.)
    • Pa rankas Filo Gergoad chom war he gwele, Laou Germoal a grizas e dal hag a dufas stankoc'h eget boaz en tan en ur sachañ war e gorn-butun hep rannañ ger. — (Abeozen, Pirc'hirin Kala-Goañv, Al Liamm, eil emb. 1986, p. 129.)
    • E gwirionez, sentus-tre oa ouzh he mestr, ha ne ranne tost ger ebet outi ; ... — (Roparz Hemon, Mari Vorgan, Al Liamm, eil emb. 1975, p. 83.)
    • Atersiñ a rejont hemañ hep gellout e lakaat da rannañ an disterañ ger. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 22.)
    • « ... ; arabat dimp na c'hoarzhin, na rannañ ger, na butuniñ, na zoken fiñval, ne vern petra 'zegouezhfe dimp gwelout pe glevout. » — (Jarl Priel, An Teirgwern Pembroke, Al Liamm, 1959, p. 12.)
  3. rannañ kaoz : kaozeal, divizout
  4. rannañ kalon ub, e galon da ub: reiñ glac'har dezhañ
  5. bezañ rannet

Stummoù all

Deveradoù

Troioù-lavar

Krennlavarioù

  • Ret eo rannañ fav gant unan bennak evit e anaout ervat.

Troidigezhioù