glac’har

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
(Adkaset eus glac'har)
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

WikiLettreMini.svg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Open book 01.svg Anv-kadarn

glac'har /ˈɡlɑːɣar/ benel/gourel

  1. Santad a zoan pe a geuz
  2. bezañ glac’har e lec'h pe lec'h,
    • P'oe klevet ar c'heleier-se e Kastell, e voe glac'har e pep ti. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 18.)
  3. bezañ glac’har da un den
  4. bezañ er glac'har
  5. kaout glac'har (da un den)
    • Evidoc'h, ma fried, ma c'halon hel lavar
      N'eo ket em c'hiriegezh mar hoc'h eus bet glac'har
      Mar n'eo ket bet hon ti evel ur baradoz
      N'eo ket ma c'harantez ezvezant zo bet kaoz.
      — (Fañch an Uhel, Sainte Tryphine et le Roi Arthur, Presses Universitaires de Rennes, Terre de Brume, 2002, p. 420.)
    • "Setu aze ur gomz," emezañ, "ha mar ve selaouet az tevo diwarni keuz ha glac'har... Ya," — (Anatol ar Braz, lakaet e brezhoneg gant Erwan ar Moal, Mojenn an Ankou, Mouladurioù Hor Yezh, 1986, p. 36.)
  6. kaout glac'har da unan bennak
  7. bezañ krignet, mouget, gant ar glac'har
    • Krignet e vezen dalc'hmat gant an doan, ar glac'har pe ar spont ; ... — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 49.)
    • A-benn ar fin, skuizh divi, dre hir gouelañ ha difronkal, en em astennas war he gwele, en deñvalded, hep bezañ graet zoken ur sin ar groaz evit en em wareziñ ha, damvouget gant ar glac'har, en em roas da gousket. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 19.)

Gerioù heñvelster

Deveradoù

Troioù-lavar

Krennlavarioù

  • Klañv hep glac'har
    Kamm ki pa gar

Troidigezhioù