kendalc'he

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont d’ar merdeerezh Mont d’ar c’hlask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar kendalc'h-, pennrann ar verb kendelc'her pe kenderc'hel, hag an dibenn-ger -e

Open book 01.svg Furm verb

kendalc'hze /kɛnˈdalxe/

  1. Furm ar verb kendelc'her/kenderc'hel e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ
Job ha Lom a gendalc'he da waskañ war benn kil ha treid al loenig. — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 65.)
— Mont a rit da chevreta ? a gendalc'he an den, [...]. — (Ronan Huon, AR GWENNILI-MOR, Al Liamm niv. 77, Du-Kerzu 1959, p. 407.)
Evel en un huñvre e kendalc'he da welout ur mouchouer a liv o flapañ en avel. — (Ronan Huon, AR GWENNILI-MOR, Al Liamm niv. 77, Du-Kerzu 1959, p. 412.)

Troidigezhioù