gwaskañ

Gwelet ivez : gwaskan

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar an anv-kadarn gwask hag al lostger -añ.

Meneget er C'hatholicon evel goascaff (1464).

Da geñveriañ gant ar verboù gwasgu en kembraeg, gwasca en kerneveureg.

Verb

Kemmadur	Furm
hep	gwaskañ
dre vlotaat	waskañ
dre c'hwezhañ	digemm
dre galetaat	kwaskañ
amreizh	waskañ

gwaskañ /ˈɡwas.kã/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : gwasket) (displegadur)

1. Mac'hañ, stardañ.

   <skouer>.

2. Pouezañ war un dra bennak.

   <skouer>.

Stummoù all

• gwaskiñ
• gweskel

Gerioù enepster

• diwaskañ

Troidigezhioù

• galleg : presser ^(fr) , oppresser ^(fr) , étreindre ^(fr)
• kembraeg : gwasgu ^(cy)
• kerneveureg : gwasca ^(kw)
• saozneg : to squeeze ^(en)

Daveoù

Roll an daveoù :