kanañ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar kan.
Nes d'ar verb latin cantare.
Meneget er C'hatolikon (canaff).
Da geñveriañ gant ar verboù canu en kembraeg, cana en kerneveureg.

Open book 01.svg Verb

kanañ /ˈkãːnã/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : kanet) (displegadur)

  1. Teuler sonerezh gant ar vouezh (diwar-benn an dud).
  2. (Dre astenn-ster) Brudañ.
  3. (Dre astenn-ster) Seniñ
  4. Kanañ gwerz ar bazhadoù da ub: reiñ bazhadoù dezhañ
  5. Kanañ meuleudi(où) da ub, da udb : e veuliñ.
  6. (Dre astenn-ster) Kanañ e jeu da unan bennak : lavarout e begement da unan bennak.

kanañ verb gwan

  1. Teuler sonerezh gant ar vouezh (diwar-benn an dud).
  2. Teuler kri heson e spesad (pa gomzer eus loened 'zo).

Deveradoù

Troioù-lavar

Krennlavarioù

  • Amzer vrav pa gan an alc'hweder
    Pell hag uhel en aer
  • Dibaot ar yar na goll he vi
    O kanañ re goude dozviñ
  • Ur yar pa he devez dozvet a zo ret dezhi kanañ

Troidigezhioù