meuliñ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar meul.
Meneget er C'hatolikon (meuliff).
Da geñveriañ gant ar verb kembraek moli.

Open book 01.svg Verb

meuliñ /ˈmøː.lĩ/ verb kreñv eeun (displegadur)

  1. meuliñ un den, meuliñ Doue
    • Emañ bremañ e Kemperle
      Er gouent, o veuliñ Doue.
      [2]
  2. meuliñ un dra
    Ha n'hellan ket en ur sonenn
    Kaer a-walc'h he meuliñ.
    [1]

Deveradoù

Troidigezhioù

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :

  • [1] : Evnig Penn-ar-C'hoad, Son ar c'hafe, Sonioù Feiz ha Breiz, war-dro 1930.
  • [2] : Diviz evit goulenn ur plac'h yaouank da eureujiñ, kanet gant M. Laz eus Kernevel e Penn-ar-Bed, in Chants populaires bretons du Pays de Cornouailles, H. Guillerm (1905)