glasken

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Aller à la navigation Aller à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus klasken gant ur c'hemmadur dre vlotaat (k > g)

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep klasken
dre vlotaat glasken
dre c'hwezhañ c'hlasken
dre galetaat digemm
amreizh digemm

glasken /ˈɡlaskɛn/

  1. Furm kemmet ar verb klask e kentañ gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ
Kenta medesin. — Kaër am eus bet teuler evez, eo tec'het eus a dre va daouarn, evel pa vije bet krog an tan en e ziadrenv, hag al louzou a glasken rei d'ezan a zo chomet heb dougen frouez. — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 24.)
Hag ar pezh a glasken-me a oa ober skol. — (Aleksandr Soljenitsyn, lakaet e brezhoneg gant Ernest ar Barzhig, Ti Vatriona, Al Liamm, 1976, p. 10.)
“Ho trugarez,” emezañ. “Kavet em eus ar pezh a glasken. Ober a rin pezh a c'houlennot diganin.” — (Roparz Hemon, Gaovan hag an Den Gwer, 1949 kentañ emb. Embannadurioù Douar ar Yaouankiz (Al Liamm), eil emb. Levrioù Skol al Louarn (An Here), 1988, p. 41.)
  • War-lerc'h ar rannig-verb nac'h ne, da skouer :
— Hag a zo mat ! Ne glasken nemet se ! — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 272.)