eoniñ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar an anv-kadarn eon hag al lostger -iñ

Open book 01.svg Verb

eoniñ /eˈɔ̃ːnĩ/ verb gwan (anv-gwan-verb : eonet) (displegadur)

  1. Dont eon warnañ (diwar-benn al liñvennoù)
  2. Glaourenniñ gant ar gounnar pe gant ur barrad droug-uhel (diwar-benn an dud)
    • [...], hemañ oc'h eoniñ, skoet gant an droug-sant, henhont gant trouskennoù ha goulioù spontus, un heug hag ur rukun sellout outo ! — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 54.)
  3. Dont eon war e gorf, da-heul ur striv hir (diwar-benn al loened)
    • <skouer.>

Gerioù heñvelster

Troidigezhioù