bleuniañ

Brezhoneg

Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat e brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ».

Gerdarzh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Verb

bleuniañ /ˈblœ̃njã/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : bleuniet) (displegadur)
I. verb gwan

1. Dont bleuñv, ur vleunienn, bleunioù enni (diwar-benn ar gwez hag ar plant all)
   • Ma vleuñy an ed teir gwech e vo eost kaer. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 52.)
2. (dre skeudenn-lavar) Bezañ ganet (diwar-benn ar vugale)
3. (dre skeudenn-lavar) Ober berzh, bezañ en e stad wellañ

Troioù-lavar

• bleuniañ e galon gant al levenez : bezañ anat warnañ ez eo laouen

Troidigezhioù

• galleg : être florissant ^(fr)
• galleg : fleurir ^(fr)

II. verb kreñv eeun

1. Kinklañ (diwar-benn ar bleunioù)
   • Edo Lotea o pignat gant ar c'harr-hent, bet o kerc'hat, er gêr dostañ, ur gazeliad geot ar Werc'hez da vleuniañ dor he zi. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 14.)
   • Evit ober plijadur dezhañ he doa kutuilhet bokedoù bravañ al liorzh da vleuniañ ar groaz hag aoter ar c'hroazhent. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 53.)

Troidigezhioù

• galleg : fleurir ^(fr)

Deveradoù

• bleuniadur
• bleuniek
• bleunienn
• bleunius
• bleuniusaat

Gerioù kevrennek

• advleuniañ
• divleuniañ