advevañ
Neuz
Brezhoneg
Verb
advevañ /ad.ˈveː.vã/ verb kreñv dieeun/verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : advevet) (displegadur)
I. verb gwan
II. verb kreñv eeun
- Advevañ un dra bennak : reiñ buhez, bezoud pe implij en-dro dezhañ.
- Amzer dezo da zelled ouz parkad o buhez, da adveva o bloaveziou nijed kuit, en eur gonta anezo da yaouankizou hag a gredo, ouz o hleved, e tizroont doun ha pell er c'hantvejou tremened. — (Tad Medar, An Tri Aotrou, 1981, p. 2 ar rakskrid gant F. Falc'hun.)