penn

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Taolenn

Brezhoneg

WikiLettreMini.svg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (penn).
Da geñveriañ gant ar gerioù pen en kembraeg hag en kerneveureg, ceann en iwerzhoneg, penno- en galianeg.

Open book 01.svg Anv-kadarn

penn /ˈpɛnː/ gourel (liester pennoù)

  1. Rann uhelañ korf an den.
    • Ken bras e benn hag ur girin da lakaat dienn. — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 69.)
    • mont war e benn.
  2. Rann a-raok korf ul loen.
  3. Penn un dra. → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)
  4. Unan.
    • penn-moc'h
    • N'eus ket chomet ur penn-yar bev war e lerc'h, el leur nag er porzh. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 111.)
  5. Den.
  6. Unan eus daou benn un dra.

Deveradoù

Troidigezhioù

Ostilhoù personel
Esaouennoù anv

Adstummoù
Oberoù
Merdeiñ
Boest ostilhoù
Yezhoù all