penn
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
| Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat e brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ». |
Etimologiezh
- Meneget er C'hatolikon (penn).
- Da geñveriañ gant ar gerioù pen en kembraeg hag en kerneveureg, ceann en iwerzhoneg, penno- en galianeg.
Anv-kadarn
penn /ˈpɛnː/ gourel (liester pennoù)
- Rann uhelañ korf an den.
- Ken bras e benn hag ur girin da lakaat dienn. — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 69.)
- mont war e benn.
- Rann a-raok korf ul loen.
- Penn un dra. → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)
- Unan.
- penn-moc'h
- N'eus ket chomet ur penn-yar bev war e lerc'h, el leur nag er porzh. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 111.)
- Den.
- ur penn kristen: ur c'hristen; un den
- ur penn mezv: un den mezv
- Unan eus daou benn un dra.