vil
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
Anv-gwan
| Derez | Furm |
| Derez-plaen | vil |
| Derez-uheloc'h | viloc'h |
| Derez-uhelañ | vilañ |
| Derez-estlammiñ | vilat |
vil /ˈviːl/
- un dra vil, un taol vil
- Un taol vil, Soniou Breiz Izel, 2/122
- un den vil
- ul loen vil
- Hag ar pennoù vil-se a veze bep Sul oc'h arabadiñ ac'hanon, — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 23.)
Deveradoù
Adverb
vil /ˈviːl/
- kaozeal vil ouzh ub
- Hag en devoa kaozeet vil ouzh an aotrou skolaer, TBP
