kontell

Brezhoneg

Etimologiezh

Amprestet digant al latin (cuttelus).

Meneget er C'hatolikon (contell).

Da geñveriañ gant ar ger cyllell en kembraeg, collel en kerneveureg.

Anv-kadarn

kontell /ˈkɔ̃n.tɛl/ benel (liester :kontelloù, kontilli)

1. Benveg lemm, anezhañ un troad hag ul lavnenn. Ober a reer gantañ evit troc'hañ un dra bennak.

   <skouer>.

Deveradoù

• kontellad
• kontelladenn
• kontellañ
• kontellas
• kontellata

• kontelleg
• kontellegeta
• kontellenn
• konteller
• kontellerezh

Gerioù kevrennek

• kontell-ben
• kontell-bleg
• kontell-c'hodell
• kontell dall

• kontell daoudu
• kontell vara
• kontell-vomm
• kontell-

Troioù-lavar

• Bezañ gantañ ar gontell hag an dorzh : bezañ ar mestr.
• Sankañ e gontell er voger, er c'hleuz : bezañ rivinet.
• Ur gontell daou-du : un den pilpous.
  • - Lakit evezh gantañ. Ur gontell eo hag a droc'h eus an daou du. — (Goulc'han Kervella, Brezel ar Rigadell, Al Liamm, 1994, p. 99.)

Troidigezhioù

• galleg : couteau ^(fr)
• kembraeg : cyllell ^(cy)

• kerneveureg : collel ^(kw)
• saozneg : knife ^(en)