mestr

Brezhoneg

Etimologiezh

Eus al latin magister.

Anv-kadarn

	Unander	Liester
Gourel	mestr /ˈmɛstr/	mistri /ˈmis.tri/
Benel	mestrez /ˈmɛs.tres/	mestrezed /mɛs.ˈtreː.zet/

mestr /ˈmɛstr/ gourel (liester : mistri)

1. An hini a zo a-us d'ar re all, en ti, er vro.
   • Me eo ar mestr, ha ne blegin da zen ebet. — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 166.)
2. Ar mestr, an tad, an hini n'eus ket par, n'eus ket trec'h dezhañ.
   • Ar chistr eo ar mestr. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 350.)

Troidigezhioù

• galleg : maître ^(fr)