lazhañ

Brezhoneg

Etimologiezh

Eus ar ger krennvrezhonek lazaff^[1], kar d'ar gerioù ladhe e kerneveureg ha llâdd e kembraeg, a gaver ar bennrann anezhañ er gerioù lad-a-m en henvrezhoneg ha slaid-i-m en heniwerzhoneg, « skoan », setu e teu eus ur ger keltiek *slad-ō « skoan » (gant ur walenn, h.a., sellet ouzh ar ger lazh), eus ur wrizienn SPLAD na gaver nemet er rannyezhoù germanek koshañ^[2].

Verb

lazhañ /ˈlɑː.zã/ verb kreñv eeun (displegadur)

1. Lakaat fin da vuhez un den pe ul loen.
   • Eno, dirak an holl, e voe lazhet a daolioù kleze hag a daolioù kros fuzuilh. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 197.)
   • An neb en deus c'hoant da lazhañ e gi a gav atav ur c’hleñved dezhañ. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 12.)
   • Pa glevan komz eus lazhañ ez a klañv ma c'halon. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 258.)
   • E dad a oa bet lazhet mik o kouezhañ diwar ur wern. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 354.)
2. Lakaat un termen d'an tan, d'ar gouloù, da vont en-dro ur benveg tredan.
   • Hastañ 'reas lazhañ an tan war e gorn ha bountañ anezhañ en e c'hodell. — (Anatol ar Braz, Mojenn an Ankou, Mouladurioù Hor Yezh, 1986, p. 47.)
   • Ha pa voe lazhet ar gouloù e kement ti, ha kousket kement den [...]. — (Jakez Riou, An ti satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 128.)

en em lazhañ verb emober

1. Lakaat un termen d'e vuhez.
   • Lavaret a ra an dud eo bet en em lazhet o treiñ ar brabant ent yaouank. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 311.)
   • Hennezh a oa en em lazhet o tegas sac'hadoù traoù d'ar gêr. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 454.)

Krennlavar

• An hini a lazh ur c'harlostenn gant e viz en devez bennozh Sant Patris. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 3, p. 304.)

Troidigezhioù

Lakaat fin da vuhez un den pe ul loen

• galleg : tuer ^(fr)

Lakaat un termen d'an tan, d'ar gouloù, da vont en-dro ur benveg tredan.

• galleg : éteindre ^(fr)

Daveoù

Roll an daveoù :

• ^[1] : Ar c'hCatholicon troet gant tuer, occire
• ^[2] : Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne, p. 180.