gouloù

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Mont da : merdeiñ, klask

Taolenn

Brezhoneg

Etimologiezh

Kavet en henvrezhoneg (guolou).
Meneget er C'hatolikon (golou).
Da geñveriañ gant ar gerioù golau en kembraeg, golow en kerneveureg.

Anv-kadarn

gouloù gourel, liester gouleier
gouloù strollder (unanderenn : goulaouenn)
  1. Skinoù a zegas sklêrijenn war an traoù hag a ro tu d'o gwelet.
    <skouer>.
  2. Sklêrijenn an deiz, sklêrijenn an heol.
    <skouer>.
  3. Sklêrijenn taolet gant un benveg goulaouiñ bennak (kantol, lamp).
    <skouer>.


Deveradoù

Gerioù kevrennek

Troidigezhioù


Anv-gwan

gouloù

  1. Kozh. Lugernus, goulaouüs.
    <skouer>;

Troidigezhioù

Gweladennoù
Ostilhoù personel