em

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet gant e (araogenn) ha ma (perc'hennañ)

Open book 01.svg Raganv-gour

em /em/; kemmadur dre c'hwezhadenniñ diglok (alies ne vez ket graet kemmadurioù p)

  1. perc'hennañ:
    • Ha me o tapout ma botoù em dorn ha da garzhañ fonnusañ ma c’hallen, TBP 2/163
    • Me a oa ma daouarn ganin em godellou. — (TBP?, p. ?.)
    • Me a deu braoued em daoulagad. TBP 2/63
  2. hep kemmadur p :
    • Harpa a riz mad evelato, rag eun dra am boa lakeat em penn : [...]. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 92.)
    • ... lakaet eo em penn ganin. — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 21.)
    • Gwazh a se, lakaet eo em penn ganin, ... — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 111.)
  3. gant kemmadur p
    • Em fenn on dalc'het. TBP 2/97.
  4. en araogennoù kevrennek
    em c'hichen, em lec'h,
  5. er verb kaout: em eus, em beus, em bo, em boa, em boe, em befe, em bije, em bez, em beze
gwelout am