Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Brezhoneg
Etimologiezh
- Savet gant e (araogenn) ha ma (perc'hennañ)
Raganv-gour
em /em/; kemmadur dre c'hwezhadenniñ diglok (alies ne vez ket graet kemmadurioù p)
- perc'hennañ:
-
- Gwazh a se, lakaet eo em penn ganin, ... — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 111.)
- Em fenn on dalc'het. TBP 2/97.
- Ha me o tapout ma botoù em dorn ha da garzhañ fonnusañ ma c’hallen, TBP 2/163
- en araogennoù kevrennek
- em c'hichen, em lec'h,
- er verb kaout: em eus, em beus, em bo, em boa, em boe, em befe, em bije, em bez, em beze
- gwelout am