gar

Brezhoneg

Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (gar).

Da geñveriañ gant ar ger gar e kembraeg hag e kerneveureg.

Anv-kadarn

gar /ˈɡɑːr/ benel (daouder : divhar — liester : garoù))

1. (Korfadurezh) Unan eus izili un den, etre e gof hag e dreid.
   • Poan en deus en e c'har. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 171.)

Deveradoù

garad garek

garenn

Gerioù kevrennek

gargamm gargammañ

gargen garwisk kof-gar

Troioù-lavar

• Gwerzhañ an ed diwar o gar
• Kemer hed e c'har
• Lakaat gar da un den

  An eil a laka gar d'egile. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 171.)

Troidigezhioù

galleg : jambe (fr)  ; hampe (fr)  ; tige (fr) kembraeg : coes (cy) , gar (cy)

kerneveureg : gar (kw) saozneg : leg (en)

Gwelet ivez

• Ar pennad « gar » e-barzh Wikipedia