gar

Brezhoneg

Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (gar).

Da geñveriañ gant ar ger gar e kembraeg hag e kerneveureg.

Anv-kadarn

gar /ˈɡɑːr/ benel (daouder : divhar — liester : garoù)

1. (Korfadurezh) Unan eus izili un den, etre e gof hag e dreid.
   • Poan en deus en e c'har. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 171.)

Deveradoù

• garad
• garek

• garenn

Gerioù kevrennek

• gargamm
• gargammañ

• gargen
• garwisk
• kof-gar

Troioù-lavar

• gwerzhañ an ed diwar o gar
• Kaout hed e c'har
• kemer hed e c'har
• lakaat gar da unan bennak
• stagañ e c'har ouzh gar unan bennak

Troidigezhioù

• galleg : jambe ^(fr)  ; hampe ^(fr)  ; tige ^(fr)
• kembraeg : coes ^(cy) , gar ^(cy)

• kerneveureg : gar ^(kw)
• saozneg : leg ^(en)

Furm verb

Kemmadur	Furm
hep	kar
dre vlotaat	gar
dre c'hwezhañ	c'har
dre galetaat	digemm
amreizh	digemm

gar /ˈɡɑːr/

1. Furm kemmet ar verb karout e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
   • Kamm ki pa gar. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 240.)
2. Furm kemmet ar verb karout en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.

Gwelet ivez

• Ar pennad « gar » e-barzh Wikipedia