avel

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Taolenn

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Testeniekaet en henvrezhoneg (auel).
Meneget er C'hatolikon.
Da geñveriañ gant ar gerioù awel en kembraeg ha kerneveureg.

Open book 01.svg Anv-kadarn

avel /ˈɑːvɛl/ hollek gourel (liester aveloù, avelioù)

  1. Fiñv naturel an aer o tilec'hiañ hervez un durc'hadenn resis.
    • Tapet e voe koulskoude, ha kaset d'ar prizon, da Bontrev, hag e voe barnet da vezañ krouget ha devet, ha gwentet e ludu gant an avel. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 3, Al Liamm, 1988, p. 216.)
    • Ur banne avel.
    • [...] rak nav bloavezh krazañ a ya gant ur sourrad avel. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 2, Brest, 1878, eil emb. Al Liamm 1977, p. 202.)
  2. Aer.
    • C'hwezhañ avel en ur c'hwezhigell.
Notenn
Kemmadur dre vlotaat goude « avel ».

Doareoù-skrivañ all

En doare-skrivañ etrerannyezhel e vez skrivet awel.

Gerioù heñvelster

Deveradoù

Hag avelioù e-leizh...

Troidigezhioù

Ostilhoù personel
Esaouennoù anv

Adstummoù
Oberoù
Merdeiñ
Boest ostilhoù
Yezhoù all