beure
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Meneget er C'hatolikon.
- Da geñveriañ gant ar ger kembraek bore.
Anv-kadarn
beure /ˈbøː.re/ gourel (liester : beureoù)
- Penn kentañ an deiz, prantad ar sav-heol.
- Bep beure ec'h efet d'ar jardin, kerkent ha ma savfet eus ho kwele, hag e kutuilhfet pep a delienn eus ma gwezenn. KAB 1/210
- evit ar beure: er mintin-mañ.
Gerioù heñvelster
Deveradoù
Troidigezhioù
Adverb
- Abred.
- Petra nevez ‘c’hoarvez din-me, Na mar gwad ma fri ken beure ? SBI 1/216