beure

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Taolenn 1 Brezhoneg 1.1 Etimologiezh 1.2 Anv-kadarn 1.2.1 Gerioù heñvelster 1.2.2 Deveradoù 1.2.3 Troidigezhioù 1.3 Adverb

Brezhoneg

Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat en brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ».

Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon.

Da geñveriañ gant ar ger kembraek bore.

Anv-kadarn

beure /?/ gourel (liester : beureoù)

1. Penn kentañ an deiz, prantad ar sav-heol.

   Bep beure ec'h efet d'ar jardin, kerkent ha ma savfet eus ho kwele, hag e kutuilhfet pep a delienn eus ma gwezenn. KAB 1/210

2. evit ar beure: er mintin-mañ

Gerioù heñvelster

• mintin

Deveradoù

• beureaat
• beureek
• beuregan
• beure-mat
• beurevezh

Troidigezhioù

• galleg : matin ^(fr)*
• kembraeg : bore ^(cy)*
• saozneg : morning ^(en)*

Adverb

1. Abred.

   Petra nevez ‘c’hoarvez din-me, Na mar gwad ma fri ken beure? SBI 1/216

evit ar beure