kof
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ) .
Anv-kadarn
kof /ˈkofː/ gourel (liester kofoù)
- Lodenn eus ar c'horf-bras m'emañ ar bouzelloù.
- - [...] Gwelloc'h eo tommañ ar c'horf gant banneoù leun ar c'hof, eget ne deo gant tommder an tan, n'eus forzh pegen tomm e c'hellfe bezañ, rak nav bloavezh krazañ a ya gant ur sourrad avel. » — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 2, Brest, 1878, eil emb. Al Liamm 1977, p. 202.)
- [...], darn all a zo gourvezet a-c'hwen o c'hein pe war o c'hof, e disheol ar gwrac'helloù. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 37.)
- An naon zo dishegar, Ur c'hof ilboet a zo bouzar. — (A.-E. Troude, Nouveau Dictionnaire pratique Breton-Français du dialecte de Léon, p. 803.)
- kaout leizh-kof, poan-gof, red-kof
Deveradoù
Gerioù kevrennek
Troioù-lavar
Troidigezhioù
Gwelet ivez
- Ar pennad « kof » e-barzh Wikipedia
