terriñ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont d’ar merdeerezh Mont d’ar c’hlask

Brezhoneg

WikiLettreMini.svg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (terriff).
Da geñveriañ gant ar verboù torri en kembraeg, terry en kerneveureg.

Open book 01.svg Verb

terriñ /ˈtɛrːĩ/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : torret) (displegadur)

  1. Lakaat un dra bennak da faoutañ, da vont a-dammoù trumm dre e voustrañ, skeiñ gantañ pe dre e deuler gant nerzh peurvuiañ
  2. mont e tammoù
  3. terriñ, pa gomzer eus ar mor
    • Ploum! Hag ur bern dour o terriñ war ar vag, TBP 2/518
    • Ar bern a dorre war ar pont, TBP 2/518
    • Ne welez ket ar mor o terriñ du-hont war an Tarv? TBP 2/518

Stummoù all

Deveradoù

Gerioù kevrennek

Troioù-lavar

Krennlavarioù

  • Eus vi torret da alumenn
    Ne zigloro labous biken
  • Ret eo terriñ ar graoñenn
    Evit kaout ar vouedenn

Troidigezhioù

gwalc'hañ