stank

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

WikiLettreMini.svg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Open book 01.svg Anv-gwan

Derez Furm
Derez-plaen stank
Derez-uheloc'h stankoc'h
Derez-uhelañ stankañ
Derez-estlammiñ stankat

stank /ˈstãŋk/; ken stank / ker stank.

  1. tost an eil d'egile,
  2. niverus, fonnus


Gerioù enepster

Deveradoù

Open book 01.svg Adverb

stank /ˈstãŋk/

  1. Ober un dra bennak stank, en un doare stank.
    • [...] ; ur youc'hadenn skiltrus a dregernas dre bevar c'horn bourk Plabenneg, ar bizhier a savas en aer, ar mein a gouezhas stank war Gorbet hag e soudarded. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 193.)
    • Ken stank ha grizilh e kouezhe war ar c'hlazenn dirak ar beorien santimoù ha gwenneien, ha d'ar c'houlz-se, kristenien, e vire c'hoazh ur gwenneg a netra e holl dalvoudegezh. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 55.)

Open book 01.svg Anv-kadarn

Ur stank vihan.

stank /ˈstãŋk/ benel (liester : stankoù)

  1. Poull-dour
  2. stank ar vilin
  3. ur stank-ogerez
  4. poull-kannañ
    • Dilun e oa ar gaoz-se gant ar merc'hed war ar stank. TBP 2/490
    • War ar stankoù e vez gragailh. TBP 2/490
    • Ur stank c'holoet. TBP 2/490

Troioù-lavar

Troidigezhioù

Open book 01.svg Furm verb

stank /ˈstãŋk/

  1. Furm ar verb stankañ e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ
    • [...], ha n'en devo nepred, an aotre digant Doue da deurel ur sellad en tu all d'an nor teñval a stank an Dazont. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 17.)
  2. Furm ar verb stankañ en eil gour unan an amzer-vremañ, en doare-gourc'hemenn
    • Stank da forn ! : Serr da veg !

Troidigezhioù